รู้สึกคุ้นเคยกับบทกวีด้านบนนี้บ้างหรือเปล่าครับ? ถ้ายังคงนึกอะไรไม่ออก ลองพิจารณาอีกสี่วรรคด้านล่างนี้

อีกในโมงยามแห่งความมืดมิด
ยืนสถิตย์ไว้ด้วยร่างนางเบื้องหน้า
เอื้อนโอษฐ์เอ่ยถ้อยปัญญวาจา
ให้วิถีชี้มรรคานำพาไป

        หากยังคงตื้อตันก็ไม่เป็นไรครับ ลองสละเวลาอันมีค่าของท่านเลื่อนสายตาขึ้นไปดูหัวเรื่องสักนิด เชื่อว่าผู้อ่านส่วนใหญ่น่าจะทราบถึงที่มาของกลอนสองบทนี้ หรือถ้าไม่ ... ผมถอดความสองบทนี้มาจากท่อนแรกของเพลง Let It Be ของ The Beatles ครับ อนึ่ง ต้องขอออกตัวก่อนว่าผมปราศจากซึ่งเจตนาที่จะขัดแย้งกับบรรดาแฟนานุแฟนของสี่เต่าทองหรือ Sir Paul McCartney แต่อย่างใด หากเพียงต้องการเสนออีกมุมมองสำหรับเนื้อความเพลง Let It Be ซึ่งเป็นเพลงที่ผมชอบเพลงหนึ่งและสามารถกล่าวได้ว่าตั้งแต่เริ่มจำความได้ก็คุ้นชินกับท่วงทำนองอันติดหูไปเสียแล้ว ...

        เพื่อมิให้เป็นการเสียเวลา ... ขอเข้าประเด็นด้วยคำถามว่า "การปล่อยปัญหาทิ้งไว้ให้ดำเนินไปตามเส้นทางของมัน" นั้นเป็น "ทางออกที่ดีที่สุด" แล้วหรือ? นั่นไยมิใช่เท่ากับหนีปัญหาโดยไม่คิดหาหนทางแก้ไข? ก้มหน้ายอมรับชะตาฟ้าโดยไร้ซึ่งจุดมุ่งหมาย? ... แต่ละคนอาจมีมุมมองที่ผิดแผกแตกต่างกันไป สำหรับผมนั้นเชื่อว่า "หากสามารถลิขิตซึ่งเส้นทางชีวิตแห่งตนย่อมมิเสียทีที่ถือกำเนิดมา" หากพานพบเรื่องราวเลวร้ายสาหัส แล้วคิดเพียงว่า "เดี๋ยวมันก็ดีเอง" โดยมิได้ทำสิ่งใด ก็เป็นเพียงการปลอบใจตัวเองไปโดยเปล่าประโยชน์ เป็นความจริงที่ว่า "อาจ" มีหลายปัญหาที่คลี่คลายตัวลงไปในทางที่ดี แต่หากเลือกที่จะปล่อยปลงทุกสิ่งทุกอย่างไปตามยถากรรมก็มีค่าเทียบได้เพียงให้ "ผู้อื่น" บงการความเป็นไปของชีวิต ไยมิสู้เงยหน้าท้ารบมรสุมที่ผ่านเข้ามาอย่างอาจหาญเด็ดเดี่ยว ... ทั้งนี้ มิได้หมายความให้กระทำการฝืนครรลองธรรมชาติแต่อย่างใด วิถีทางคลี่คลายปัญหาที่คล้อยไหวไปตามครรลองแห่งสรรพสิ่งอย่างมีประสิทธิภาพตามหลักเหตุและผลยังคงปรากฏให้เห็นอยู่ทั้งในอดีต จวบจนปัจจุบัน และจะยังคงปรากฏต่อไปในอนาคตกาลเบื้องหน้า ... อย่างน้อยที่สุดแล้ว การได้ลองหันหน้าเผชิญปัญหาจักเป็นการเสริมสร้างคุณค่าเป็นรางวัลชีวิตให้แด่ตัวตนบุคคลผู้นั้นโดยปราศจากข้อกังขาใดใดอย่างแน่นอน ...

        หากเพียงยังมีบางสิ่ง ... สิ่งที่ไร้ซึ่งหนทางเปลี่ยนแปรแก้กลาย ... มาตรแม้นทุ่มเทพยายามมากมายสักเพียงใด ... สิ่งที่ไม่มีวันหวนย้อนคืนมา ... คงทำได้เพียงปล่อยให้ดำเนินไปตามเส้นทางของมัน ... ตามท่วงถ้อยปัญญาวจี ...

"จักปล่อยสิ่งนี้ไปตามวิถีครรลอง"